“Bizim geleneğimizde şehitler için yas ilan edilmez” görüşüne saygı duyuyorum.
Evet, dinî açıdan şehitlik makamının yüceliği sebebiyle aşırı matem tutulmaması gerektiği sıkça ifade edilir.
Bu, geleneğimizde var olan bir yaklaşımdır.
Fakat bir gelenek olması, bunun bugün de doğru olduğu anlamına gelmez.
Şehitlik, elbette kutsal bir makamdır; buna hiç kimse itiraz edemez.
Ancak burada söz konusu olan şey, dini matem değil, devletin vatandaşına gösterdiği resmî saygı, birlik ve sorumluluk duygusudur.
Üstelik bu olay bir savaş kaybı değil, bir kaza sonucu meydana gelmiştir.
Kaza olduğunda, sorumluluk makamları, ihmaller, teknik hatalar ve yönetimsel süreçler devreye girer.
Böyle bir durumda “gelenek böyle” diyerek resmî duyarlılığı azaltmak, toplumun acısını da sorumluluğun ciddiyetini de hafifletir.
Kaldı ki devletler, tarihte birçok kez, askerî olaylarda, doğal afetlerde, büyük kazalarda milli yas ilan ederek milletin acısını paylaştıklarını göstermişlerdir.
"Yas Tutmak" bir “ağlama töreni” değil, milletçe birlik mesajıdır.
Bu yüzden, gelenek ne olursa olsun, kendi evlatlarını toprağa veren bir milletin acısını devletin resmen paylaşması, hem vicdani hem de çağdaş bir gerekliliktir.
Gelenekler değerli olabilir, ama yanlış uygulamalara dönüşmüş veya günün şartlarına uymayan geleneklerin düzeltilmesi gerekir.
"Şehitlerimize duyulan saygının resmî düzeyde en güçlü şekilde gösterilmesi"
Bugün yapılması gereken de tam olarak budur
Şehitlerimizin ruhu şad olsun.