Bu işin içinde olan biri olarak birkaç somut şey yazayım:
1) Stok: Kesici takımda çeşit çok fazla (çap, ağız sayısı, kaplama, boy, malzeme grubu). Her şeyi stoklamaya kalkarsan sermaye rafta kalır. Bölgendeki atölyelerin en çok kullandığı ölçülerle başla: 3-12 mm karbür parmak frezeler (2 ve 4 ağız), 1-13 mm HSS ve karbür matkap uçları, M3-M12 makine kılavuzları, tornada en çok dönen kalıp uçlar (CNMG, DNMG, TNMG, VBMT gibi) ve ER pens/takım tutucular.
2) Bütçe: Kesin bir rakam vermek zor, marka seçimine ve stok derinliğine göre çok değişiyor. Sermayeyi düşürmenin yolu ilk stoku dar tutup bir ithalatçı/distribütörle bayi olarak çalışmak; stokta olmayanı ertesi gün tedarik edebiliyorsan müşteri çoğu zaman bekler.
3) Tedarikçi seçimi: İskonto oranı kadar iade/değişim imkanı, teslim süresi ve teknik katalog desteği de önemli. Tek markaya bağlanmak yerine bir premium, bir de fiyat/performans markası tutmak daha sağlıklı.
4) Satışı getiren şey teknik destek: Sanayide müşteri sadece uç almıyor, "bu malzemede hangi uç, kaç devir, kaç ilerleme" sorusunun cevabını da istiyor. Kesme parametrelerine hakim olursan müşteri tekrar gelir.
5) Tamamlayıcı ürünler: Kumpas, mikrometre, komparatör, kesme yağı, testere ve el aletleri sepeti büyütür, kesici takım satışının dalgalı olduğu aylarda da nakit akışını dengeler.
Başlamadan önce hedeflediğin sanayi sitesindeki 10-15 atölyeyi gezip ne kullandıklarını, şu an nereden aldıklarını sorman ilk stok listesini çıkarmak için en iyi yöntem.
